MEERVOUDIG VADERSCHAP EN TAALCONTROLE VAN DE TEKSTEN

Samenwerking tussen herlezer van de klant en vertaler/terminoloog van Eurologos

De zogenaamde pragmatische vertaling - die van commerciële, reclame- en technische teksten of die op het vlak van institutionele communicatie - voorziet vaak het meervoudige vaderschap: dat van de oorspronkelijke redacteur, dat van de vertaler, de revisor, de terminograaf, de hulpsoftware (automatische vertaling met geheugen, zoals bijvoorbeeld Trados), de taalkundige-homogenisator en vanzelfsprekend dat van de zeer belangrijke herlezer van de klant.

Op die manier kan de eindtekst een half dozijn vaders hebben! Er is dan ook reden om - vanaf het begin - een actieve en vruchtbare samenwerking tot stand te brengen in dienst van de schoonheid en volmaaktheid van de baby die ter wereld moet worden gebracht, met andere woorden de tekst in de gevraagde geostijlen: een vaderschap dat bewust is gericht op een intelligente samenwerking.
Het is een categorische imperatief om tot elke prijs een vruchteloze minioorlog tussen taalkundigen te voorkomen.

De absolute prioriteit bestaat er daarentegen in het belang van de klant (van de tekst) te dienen en het niet te laten komen tot een - overigens weinig interessante - parade van taalego's van wie de mannelijkheid in twijfel kan worden getrokken. Terwijl de herlezer van de klant zich ervan moet weerhouden auteurscorrecties (morfologische en semantische wijzigingen van de brontekst) in de vertaalde tekst aan te brengen, moet de vertaler ervoor zorgen dat de tekst waarvan de grammaticaliteit (door onachtzaamheid) aangetast zou kunnen zijn door de herlezer van de klant zelf, opnieuw in evenwicht wordt gebracht. Terwijl het meervoudige vaderschap van een tekst noodzakelijk is tijdens de onvermijdelijk ingewikkelde productie ervan, mag de definitieve afwerking slechts door één vertaler-revisor worden uitgevoerd.